برای یک علاقهمند به لینوکس، شاید موارد کمی رخ بدهد که برایش از یک ارتقای سیستم عامل درست و حسابی جذابتر باشد. معمولا ارتقاهایی که در توزیع رخ میدهند برای بهبود بازدهی سیستم یا رفع مشکلات امنیتی هستند و عموما ارتقا امر درستی است، اما ارتقای هسته، اندکی متفاوت است و فاکتورهای حیاتیتری را برای ارتقا باید در نظر گرفت.
تا الان دیگر همه از عرضه هسته نگارش 2/3 خبر داریم. درحالی که این هسته مزیتهای جالبی ارائه میدهد که قرار نیست همیشه برای همه به درستی کار کند.
آیا ارتقا لازم است؟
بهروزرسانی سیستم در اکثر مواقع برای جلوگیری از باگها و پشتیبانی سختافزاری توصیه میشود. اما موضوع این است که گاهی اوقات امکاناتی که به هسته اضافه میشود، باعث بهوجود آمدن مشکلاتی نیز میگردد: شاید سختافزاری که قبلا بهدرستی کار میکرد، حالا با یک باگ روبهرو شده است و...
واضح است که همیشه این اتفاق نمیافتد، اما باید هنگام ارتقا به نگارش 2/3 همه جوانب را در نظر بگیریم چرا که این ارتقای هسته، نهتنها مشکلات امنیتی و باگهای گزارش شده را رفع کرده، بلکه چند ساختار جدید را به خود اضافه کرده است. مشکل اینجاست که توزیعهایی همچون لینوکس مینت هستههای خود را در مرحله 5 قرار میدهند. این یعنی ارتقای هسته «ممکن است» سیستم کاربر را از کار بیندازند. البته اگر از یک کاربر حرفهای لینوکس بپرسید، معتقد است که چنین چیزی حرف بیپایهای است.
واضح است که در اینجا نمیگوییم کسی نباید لینوکس خود را بهروز کند، بلکه معتقدیم موارد امنیتی، پیش از ارتقا باید انجام شود. یک کاربر لینوکسی باید همواره بهروزرسانیهای هسته لینوکس را در نظر داشته باشد و آنهایی که مهم هستند را علامتگذاری کند. هیچکس نمیخواهد سیستم را در معرض خطر بگذارد و بعد از اینکه به مشکلی دچار شد، فکری بکند.
آمادهسازی برای ارتقا
دلیل اصلی ارتقا به هسته 2/3 بازدهی بهتر است. بهبود عمر باتری، پیشرفتهایی در اکثر سیستمهای فایل لینوکس، مدیریت بهتر پروسسها و فهرست بلندبالای دیگری از قابلیتهای جالب از دلایل دیگر ارتقا برشمرده میشوند. این ارتقا بهخصوص باعث میشود لینوکس شما بیشترین بازدهی را داشته باشد، در حالی که منابع بیشتری از سیستم را آزاد میکند. همچنین پشتیبانی از سیستم جدید وایرلس فعلی و اضافه شدن دستگاههای جدید به فهرست شناخته شده لینوکسی از قابلیتهای دیگر آن است.
حالا این سوال بزرگ مطرح میشود که آیا باید سریع به نگارش 2/3 رفت؟ شاید کاربر محتاطتر بخواهد یکی دو ماهی صبر کند تا سوراخ و سنبههای این هسته مشخص شود و بعد سراغ آزمودنش برود. همچنین بهتر است از تمام پارتیشنهای مهم خود پشتیبان تهیه کنید. اگر چنین کاری برایتان مقدور نیست، دستکم کل دایرکتوری home را جای دیگری داشته باشید که بتوانید بحران احتمالی را کنترل کنید. اگر چنین کاری را انجام بدهید، با خیال راحت سراغ بهروزرسانی خواهید رفت. اگر مشکلات رخ داده کوچک بود، میتوان به سادگی به هسته قبلی برگشت و اگر مشکل بزرگتری رخ داد، میتوان همواره لینوکس را مجددا نصب کرد.
بعد از ارتقا
یکی از کارهایی که باید قبل از ادامه کارهای روزمره انجام داد این است که دید آیا بهروزرسانی به درستی انجام شده است و همه بخشهای قبلی کار میکنند یا خیر؟ از آنجایی که پشتیبانی از سختافزار وایرلس در این نسخه تغییر کرده، بهتر است این بخش را با دقت بررسی کنیم. بخش بعدی، چککردن تمام دستگاههای جانبی است. ممکن است بعدا در شرایطی گرفتار شوید و آن موقع یکی از بخشهای سیستمتان کار نکند و مجبور شوید ساعتها وقت بگذارید تا به نسخه قبلی بازگردید. اگر از لپتاپ یا نتبوک استفاده میکنید، حرارت سیستم را بررسی و مصرف باتری را کنترل کنید. همچنین یک تست کلی روی نرمافزارها داشته باشید.
استفاده بهینه از هسته 2/3
گفته میشود که هسته 2/3 بسیاری از مشکلات مصرف برق سیستم را حل کرده است. حقیقت این است که در این هسته، منابع بسیار کمتری از سیستم هنگام کار، درگیر میشوند و این منجر به مصرف کمتر کلی سیستم خواهد شد.
محمدرضا قربانی
